Het is zaterdagavond en de jongens hebben een feestje. Meestal zijn ze gewoon thuis, maar goed ook zij gaan af en toe 'uit'. Ik spreek in overleg met de jongens een tijd af waarop ze thuis moeten zijn. Ze zijn niet erg blij met het idee dat ze zich aan een tijd moeten houden en als ze eenmaal vertrokken zijn, vraag ik mij af of ik er nu op kan vertrouwen dat ze op tijd thuis komen.
Er vindt een ware strijd in mijn hoofd plaats, waarbij ik op zeker moment erachter kom dat ik al allerlei scenario's aan het bedenken ben voor wat ik ga doen als ze te laat thuis komen, want kan ik hen dan wel vertrouwen. In mijn hoofd vormt zich al een heel gesprek. Ik schrik. Ze zijn nog niet eens te laat, ze kunnen gewoon nog op tijd thuis komen en dan is er niks aan de hand. Ik breng het bij God en heb het idee dat Hij zegt: 'Laat het maar aan Mij over, ik zal voor ze zorgen. Stel je vertrouwen in Mij en niet in hen'. Ik probeer het los te laten, maar oh wat is dat moeilijk: overgave en vertrouwen. Echt snel val ik niet in slaap.
Als ik net lig te slapen hoor ik gestommel, ze zijn al thuis, een uur eerder dan de afgesproken tijd. De volgende morgen hoor ik dat het feestje uit de hand was gelopen en dat ze maar zijn weggegaan.
God is goed! En ik ben ook trots op de jongens, dat ze de juiste keuze hebben gemaakt.
Later die dag heb ik afgesproken met vrienden die een project leiden in een sloppenwijk van Belo Horizonte (www.thematiasfamily.blogspot.com). Ik ben hier bijna 8 jaar geleden geweest om voor 3 maanden als vrijwilliger te werken en in maart 2011 ben ik voor 5 weken terug geweest.
In die 5 weken hielp ik mee met een meidenclub en met 1 meisje had ik een speciale band. Eenmaal terug in Nederland hoorde ik van de leidster dat ze tijdens een opdracht had verteld dat ik belangrijk voor haar was geworden en dat ik van betekenis was geweest in haar leven. Een enorme bemoediging.
Zo'n 7 maanden geleden moest ik weer aan haar denken. Ik was weer terug in Brazilie en zou haar best een keer op kunnen zoeken. Ik zocht contact met de leidster van de groep, maar die vertelde dat ze al een tijd niet meer naar de club was gekomen & dat ze verhuisd was, waardoor ze haar niet meer konden vinden. Maandenlang bleef ik voor haar bidden.Terwijl ik bij die vrienden op bezoek ben, hebben we het over dit meisje en dat het jammer is dat we haar niet meer hebben kunnen vinden. Niet veel later neem ik afscheid.
Ik rijd weg, ga de hoek om, en je raadt het al: DAAR LOOPT ZE! Ik doe mijn raampje open en roep haar een beetje aarzelend. Maar een grote glimlach verschijnt op haar gezicht en ze roept: Lonica!!!! Ze komt op me afgerend en ik probeer de auto te parkeren.
We kunnen er allebei niet over uit dat we elkaar zijn tegengekomen! Wat zijn we blij! Ze zegt: 'Ik dacht dat je voorgoed naar Nederland was teruggegaan en ik wilde je zo graag weer zien. En nu ben je hier en het is nog wel mijn verjaardag'. Een 'divine appointment' is het en niets anders. Ik kan het nauwelijks geloven. Ik denk dat God even aan haar wilde laten zien hoe speciaal ze voor Hem is & dat Hij haar op het oog heeft. Een schitterend cadeau voor haar verjaardag (die ze verder nog niet had gehad). We kletsen even, maar dan moet ik er echt vandoor en wat vind ik dat jammer!!! Ik hoop gauw een keer met haar af te spreken.
Ik rijd terug, door de bergen en dwars door de wolken, omdat ze zo laag hangen. Als je weleens gevlogen hebt, dan weet je hoe mooi dat is. Zo is alles helder, zo zie je plukjes witte watten voorbij komen en heb je bijna geen zicht meer. En dan ineens is alles weer helder, schijnt de zon en kan je heel ver kijken. Die ervaring had ik nu in de auto. En terwijl ik zo reed, bedacht ik me dat de afgelopen 24 uur waren als rijden door de wolken:
Gisteravond en vannacht bevond ik me in de wolken, ik had geen zicht, ik wist niet wat te doen, maar ik moest door en probeerde te vertrouwen op God. En toen was daar een nieuwe dag, waarin het ineens helder was en het uitzicht fantastisch! Ik mocht een stukje zien van Gods glorie en Zijn leiding en zorg voor een ieder van ons!!!
Opnieuw ben ik onder de indruk van wie God is en besef ik: God is ECHT te vertrouwen!!
'For we walk by faith & not by sight' . 2 Corinthians 5:7
0 reacties:
Een reactie posten