In principe werk ik van maandag tot en met zaterdag en ben ik zondags vrij. Soms probeer ik de maandag een beetje vrij te houden, zodat ik iets langer weekend heb en tijd heb om naar het centrum te gaan en het huishouden te doen.
De afgelopen weekenden was ik echter op pad. Met pasen gingen we met een groep van Germano's kerk, zendelingen op het platteland van de staat Minas Gerais bezoeken en bemoedigen. We bezochten drie dorpjes in vier dagen die allemaal een aantal uur van elkaar af lagen. Intensief en vermoeiend dus. Toch voelde ik me geestelijk verfrist daarna. Het is goed om af en toe er even helemaal uit te zijn...
We sliepen in een school en in leegstaande huizen. Met z'n 28 in een drie-kamer appartement met een badkamer is een uitdaging! Wat een bewondering heb ik dan voor de enorme flexibiliteit van de Brazilianen. Ook als de eerste al om 5.00u opstaat, terwijl we pas om 6.00u op hoefden en daarbij luidruchtig te werk gaat. ;-)
Hieronder een filmpje dat Germano heeft gemaakt die als fotograaf en cameraman meeging...
En dan afgelopen weekend. Een plan dat al in december was gemaakt en uitgevoerd zou worden in januari, is nu dan toch echt gebeurd. Vier jongens van de kookgroep hebben we (Leo & Nina, Germano & ik) meegenomen naar een vakantiehuis hier twee uur vandaan.
Kinderen die thuis zo weinig hebben; geen bed of eigen matras, weinig tot onvoldoende eten, weinig aandacht, altijd omringd door stad, vuilnis en herrie, gingen daar even van weg. Sommigen waren nog nooit de stad uit geweest!
Wat hebben ze dan ook genoten, van de natuur, het gras, het water, de spelletjes. We hadden wat activiteiten bedacht, maar dat was niet nodig geweest. Ze hadden genoeg aan de voetbal, gezelschapsspelletjes, hangmatten en de buitendouche!!!
Ik ben enorm dankbaar dat we dit voor en met hen hebben kunnen doen! We hebben zoveel in ze kunnen investeren!
Dit alles werd mogelijk gemaakt door de ouders van Nina die hun vakantiehuis en auto beschikbaar stelden! Muito obrigada!!
Kijk en geniet mee met de mooie foto's. Waarschuwing: veel foto's ;-)
Gelukkig waren er 3 hangmatten.
Wat hebben ze er veel in gelegen!
Toch een beetje Koningsdag gevierd met zaklopen
en andere spelletjes haha
De mannen ravotten. Oh wat is dat toch goed voor de jongens,
die nauwelijks tot geen mannenfiguur in hun leven hebben.
Kinderen van een kookgroep vinden het niet erg om
mee te helpen met koken. Handig!
BBQ voorbereiden met traditionele salade...
Leo is van het vlees...
...En Germano van het verse sap...
Heel veel spelletjes zijn gespeeld, waarbij HalliGalli
het populaist was.
Van het moment dat ze opstonden totdat ze naar bed gingen,
werd het gespeeld...
Wat een lol onder de douche...
Een selfie...
Heel veel fruitbomen in de achtertuin...
Ook nog een wandeling naar een rivier gemaakt.
Waar de jongens perse in wilden, ook al was het water steenkoud.
Een bedankje knutselen.
Spelletje spelen. Creatieve foto made by Germano...
Welkomskaartjes...
Uitgebreid ontbijt, klaargemaakt door de mannen.
Zij sliepen bij de jongens op de kamer en mochten dus vroeg opstaan. ;-)
Ook ik genoot van de hangmat ;-)
Spoorzoekertje, waarbij ze moesten samenwerken.
De buit: heerlijke bonbons!
En nog een keer onder de buitendouche ;)
Mooi he, gewoon in de tuin
Lasagne als lunch op zondag. Echt een luxe voor ze.
'Juf, juf', roept een klein meisje van een jaar of 5 als ik langs loop. 'Wanneer mag ik bij jou komen spelen?'
Het is een van de kinderen ik tijdens de verkenningsfase van de wijk een half jaar geleden heb ontmoet en ze is me blijkbaar niet vergeten. Ik ben echter op weg naar de school, om daar met een groepje kinderen te werken. Ik leg haar dus uit dat het vandaag niet kan, maar dat ik haar binnenkort een keertje zal komen ophalen om te komen spelen in mijn speelkamer.
Eenmaal bij de school aangekomen, blijkt dat er vandaag geen les is. Waarom begrijp ik niet helemaal, maar goed, ik ga dus maar weer terug naar huis. Ondertussen bedenk ik wat ik nu allemaal kan gaan doen, nu ik al een aantal weken hard bezig ben to-do lijsten af te werken. Dan schiet dat meisje weer door mijn hoofd. Ik heb nu in principe wel tijd. Maar eerlijk gezegd heb ik er niet veel zin in, liever een ander keertje. Hopelijk is ze niet meer op straat en weet ze ook niet dat ik niet op school ben.
Maar dan lijkt de Heilige Geest mij aan te sporen om het meisje wel uit te nodigen.
Ok dan.
En ja hoor, daar is ze, nog steeds op straat. Ze begint te stralen als ze me ziet en hoort dat ze mee mag. Ze neemt me mee naar haar huis. Het is er vies en vol en donker. Achter in een kamertje liggen haar opa en oma te slapen en ik vraag hun toestemming. Het is prima. Ze nodigt nog een vriendinnetje uit om mee te gaan en dan klimmen we verder de berg op naar mijn huis.
'Ohhhh', klinkt het als ze de speelkamer zien. Zoveel speelgoed hebben ze nog nooit gezien. Ze beginnen met alles tegelijk te spelen en weten niet eens wat wat is. Heerlijk om te zien!
Na een uurtje gaat de deurbel. 3 jongens staan voor de deur, waarvan 1 jongen die op school in mijn groepje zit. Of de meisjes hier zijn en of ze ook mogen komen spelen.
Het wordt dus een gezellige boel! Hoewel ze nog veel langer willen blijven, breng ik ze na 2 uur weer terug.
Ik ben opnieuw stilgezet door het feit dat we als mensen altijd de keuze hebben of we ons willen laten leiden door de Heilige Geest of door onze eigen plannen. Soms is het lastig om je eigen plannen en voorkeuren los te laten, maar datgene wat de Heilige Geest voor je in petto heeft, is zoveel beter! Ik heb uiteindelijk een fantastische middag gehad, ook al betekent het dat mijn to-do lijst nog net zo lang is!
Het huis waar ik woon hier in de sloppenwijk is vooralsnog de basis van het project. Zoals ik hier bovenaan mijn blog ook heb staan: 'Want ieder kind verdient een thuis', dat heeft mijn hart en dat is wat ik wil bieden aan de kinderen hier.
Het is mijn verlangen dat kinderen zich hier thuis voelen; veilig, geliefd en bijzonder! Een plek waar ze de Vrede van God mogen ervaren, temidden van het geweld, armoede en ellende!
Mijn huis heeft dan ook de naam gekregen:
LAR DE PAZ - Plek van Vrede
En de eerste cursus vindt er al plaats. Een cursus die Germano en ik samen geven op zaterdagochtend, ieder op het gebied van onze passie.
Germano geeft computerlessen en ik kooklessen en dat doen we tegelijk.
Het werkt super leuk!
De helft van de jongens gaan een uur achter de computer werken. Recepten opzoeken, opslaan in een receptenboek die ze maken in Word. Boodschappenlijst maken en de ingrediënten verdelen, wie neemt wat mee. In de toekomst zullen we dit ook nog gaan uitbreiden met een financiële boekhouding in Excel. Maar voorlopig is dit even genoeg ;-)
Een week later gaan ze dat recept dan maken bij mij in de keuken.
De andere groep (die dat dus de week ervoor gedaan heeft) gaat met mij koken. Ik zorg voor de overige ingrediënten en de begeleiding.
Vervolgens gaan we met elkaar eten en delen Germano of ik iets uit de Bijbel. De principes van Gods Koninkrijk aan de hand van verhalen uit de bijbel, waarbij de maaltijd ook centraal staat.
Afgelopen zaterdag was de aftrap. Ze stonden 1,5 uur te vroeg voor de deur, dus het was wat improviseren, maar ze hebben genoten! En wij niet minder!
Luiz kijkt ingespannen toe wat hij moet doen.
Dankzij twee oude laptops die ik uit NL mee kon nemen, kunnen we dit doen!
NB Wenderson heeft hier een cowboy-verkleedpak aan die ik uit NL had meegenomen. Is het eerste wat hij doet als hij binnenkomt ;-)
Ze hebben chocoladepannenkoeken met chocoladesaus uitgekozen!
Germano legt even uit hoe je het makkelijkst een ei breekt.
Er gebeurt altijd heel veel tegelijk. Goed opletten dus ;-)
Even voordoen hoe je ze het makkelijkst omdraait.
Een selfie van Luiz.
Tadaaaa! Chocoladepannenkoeken kan ik echt aanraden, heerlijk!
