Wat kies je?

Ken je dat? Van die dagen waarop je hoopt dat alles gewoon even z'n gangetje gaat? Zondag had ik zo'n dag. Hoewel weer op de been, was ik nog steeds grieperig, mijn energieniveau laag en liep ik al dagen rond met hoofdpijn als gevolg van een bijholteontsteking.
Ik ging naar het jongenshuis om te werken en hoopte dus dat alles gewoon lekker z'n gangetje zou gaan, geen gedoe, een rustige avond en hopelijk kon ik een beetje op tijd naar bed.

Je raadt het al, het liep natuurlijk allemaal anders. Net als ik met de jongens aan tafel wil gaan, stapt er een jongen het huis binnen. Ik kende hem uit verhalen en wist dat hij veel problemen heeft; alcohol, drugs, werkloos en dat hij op dit moment onder beestachtige omstandigheden leeft, letterlijk. Ook wist ik dat hij al eerder voor de nodige problemen in het jongenshuis had gezorgd, dus wat moest ik doen?

Natuurlijk, er staat in de bijbel dat je de hongerigen te eten moet geven, maar moest ik deze gast uitnodigen om te blijven eten? Een hoop bezwaren ontstonden in mijn hoofd.
En het was alsof God mij voor een keuze stelde: wilde ik me laten leiden door angst of wilde ik me laten leiden door Jezus?

Ik koos Jezus.

De uitnodiging om te blijven eten nam hij natuurlijk aan. We begonnen te eten en ondertussen bleef ik maar druk in mijn hoofd. Was hij onder invloed? Nee hij leek erg rustig, liet zelfs zijn beste tafelmanieren zien. Wat als hij ook wilde blijven slapen? Wat zou ik dan moeten doen?
Gelukkig leek al mijn gepieker voor niets te zijn, want rond half tien zei hij gedag en ging weg. En stiekem voelde ik me opgelucht.

Half elf, ik ben bezig in de keuken en dan staat hij daar opeens weer voor mijn neus met de mededeling: 'Ik heb toestemming om te blijven slapen'. Wat? Mij was niets gevraagd! En natuurlijk Jezus draagt ons op om onderdak te geven, maar moest ik dat nu doen? Moest ik dat bij hem doen? Opnieuw allerlei bezwaren en angsten.
En opnieuw stelde God mij voor de keuze: wilde ik me laten leiden door angst of door Jezus?

Ik koos Jezus.

Ik maakte zijn bed op in de woonkamer en ging slapen. In bed lag ik alles nog eens te overdenken. Ik voelde een diepe vreugde, waar kwam dat vandaan? Was ik nu zonder angst? Nee. Het feit dat ik mijn kamer niet uit wilde (durfde) om pijnstillers te pakken voor mijn inmiddels migraine-achtige hoofdpijn, was daar wel het bewijs van.

Toch had deze hele ervaring mijn ogen geopend. Want het is mijn verlangen om Jezus te volgen en nee dat is niet altijd makkelijk. En toch dacht ik op de een of andere manier dat als je mensen aan het helpen bent dit altijd fijn is. Maar het is niet zo dat je er altijd zin in hebt, dat alle weeskinderen schattig en lief zijn, arme mensen altijd dankbaar of dat men altijd de kansen grijpt die het aangeboden krijgt. Nee soms is het 'gewoon' gehoorzaam zijn aan wat Jezus je opdraagt, soms is het 'gewoon' liefde geven zonder dat het effect heeft en soms moet je 'gewoon' uit je comfort-zone stappen.

Bovenop deze bijzondere ervaring, werd ik de volgende ochtend wakker zonder hoofdpijn (na dagen) en had ik na twee weken plots mijn volledige energie terug! Glorie aan God!

Zomaar een avondje in het jongenshuis

Ok het was niet helemaal een doorsnee avondje, want het was 'dag van de arbeid' en dus iedereen vrij & thuis. Erica kwam ook gezellig mee, samen met haar camera. Een mooie gelegenheid om jullie een klein kijkje te geven in het jongenshuis;)

vlnr: Gil (17), Wanderson (16), Edson (18), Italo (15),
Yuri (15), Killer-de hond (<1) & Edvaldo (15)

Italo wilde wel leren om pannenkoeken te bakken en was erg trots:
 'Kunnen we de mijne apart houden, zodat ik ze zelf kan opeten?' 

Smullen van de pannenkoeken met Braziliaans beleg:
zelfgemaakte chocoladesaus

En toen tijd voor een soort Pictionary. Enorm grappig!

Eu só tenho a ti

Heerlijk vind ik het om met anderen samen God te aanbidden & vandaag werd ik enorm geraakt. We hebben als kerk op dit moment een aantal favoriete liedjes (waar niet hè?!). En echt, als Brazilianen enthousiast zijn & iets met hart en ziel zingen, nou dan hoor je dat! Wow wat kunnen zij vol aanbidding uit hun dak gaan voor God. En vandaag deed ik heerlijk mee!

Ik werd erg geraakt door onderstaand nummer (don't worry: er zit een engelstalige-variant in dit filmpje, gelukkig zingen wij het wel met meer pit haha).
God is Degene om wie mijn leven draait. Hij die er altijd is geweest, altijd is en altijd zal zijn! Wat er ook gebeurt en hoe ik mij ook voel. Zijn liefde en waarheid blijven & daar mogen we op hopen en vertrouwen! Hij leidt mij!

Heerlijk om weer opgebouwd thuis te komen! En vandaag kwam ook een nieuwe vriendin mee uit de kerk. Super gezellig: veel gekletst, lekker gegeten & Hollandse theetijd gehouden:) Echt genieten!

Theeleuten met Marcia & Erica

Voor een heel leger aan lasagne!
In Brasil wil je vooral niet te weinig hebben (echt een gastvrij volk),
nu kunnen ook de meiden ervan eten vanavond
& hebben wij morgen ook nog. Best handig eigenlijk:)

Ook zij helemaal weg van het BLOND servies haha
Oh en Margriet: ook hier heeft de NLse thee de Braziliaanse
harten veroverd. Dankjewel voor het opsturen!!

Koninginnedag in Brasil!!

Ik hou van Koninginnedag!!! Een van m'n favoriete feestdagen en die moet natuurlijk ook hier gevierd worden. En als de Koningin niet naar Brasil komt, nou dan komt Brasil toch gewoon naar de Koningin? En dus werden de voorbereidingen getroffen voor ons eigen feestje in Itabirito. Een groot deel van de stad weet waarschijnlijk niet eens dat hier NL'ers wonen & ook wijzelf kwamen er pas achter dat er nog 2 Nederlanders hier wonen! We vierden feest met 5 Nederlanders en 2 Brazilianen!!

Op het programma stond (natuurlijk) lekker eten & uitzendinggemist (waar zouden we toch zonder zijn?).

De vrouwen zitten er klaar voor:)

Dit is dan weer wat Braziliaanse invloed: ook de nagels
in stijl:) Met dank aan Erica

Dit was mijn aandeel aan het eten: zelfgemaakte
bitterballen! Voor 1x per jaar te doen...

En Annelies had heerlijk oranje-cake gemaakt & 

voor andere oranje hapjes & drankjes gezorgd!! 

Lekker Hollandse gezelligheid 

En weer even 'tv' kijken. Met verbazing keken we naar
alle witte koppies (sorry mensen).   

Ook van de Oranje-soep hebben we gesmuld:)

En natuurlijk op z'n Hollands de maaltijd afsluiten
met een (oranje) toetje!

Alleen de vrijmarkt ontbrak:) Maar zoals je verder wel ziet: dit was een heel goed alternatief!!!