Marleen op bezoek!!!

Zo leuk: Marleen - een goeie vriendin & oud-huisgenootje - is tien dagen bij mij op bezoek geweest!!! We hebben een ontzettend gezellig tijd gehad! Ik vond het ook echt bijzonder om iemand uit NL mijn leventje hier te laten zien. Veel dingen die voor mij al normaal zijn, waren voor haar bijzonder en dus werd alles veelvuldig op de foto vastgelegd, onder het mom van: 'Ik hang de Japanner uit'.  Heel erg leuk, want nu kan ik jullie lekker laten meegenieten. Bovendien had ik zelf ook nog niet veel van de omgeving gezien en dus hebben we samen de toerist uitgehangen ;)

Zooo gezellig met z'n tweetjes!
Hier aan de Über-gezonde Acai met fruit en muesli! 

Een bezoekje aan de beroemde oude stad: Ouro Preto.
Deze stad staat zelfs op de Unesco werelderfgoed-lijst, en terecht!

Ik waande me gewoon in Europa...

Oh en Marleen trakteerde mij heel lief op deze heerlijke lunch! Puur genieten!

Gewoon verliefd op dit stofje. Helaas moet ik het met deze foto doen...

Jammer, Acai is niet in NL verkrijgbaar,
dus dan hier maar regelmatig eten vond Marleen....
Het is namelijk zo lekker:)

Een middagje naar een huge waterval: hier is
alleen de top te zien, maar hij valt zo'n 90m
 naar beneden.  Een hele toer om er te
komen over zand/stenen-weggetjes.
Maar het was mooooi

Lekker lezen, ergens halverwege de waterval. 

Marleen aan een ontbijtje! 

Een dagje naar Belo Horizonte naar 1 van mn favo
plekjes: Mercado Central. Een grote overdekte markt met
van alles en nog wat.
Toevallig kwamen we hier NL'ers tegen (hoe bizar)
die vroegen of ze een foto konden maken :)

Echt super Marleen dat je hier kon komen! Ik heb er op en top van genoten!!!! 

En nu back to normal life :)

Arco-Iris

Arco-Iris is de organisatie waar ik voor werk. Letterlijk betekent deze naam: De Regenboog. Deze week raakte ik opnieuw onder de indruk van de regenboog. Het heeft hier behoorlijk geregend en dan ook echt behoorlijk geregend: hele hoosbuien met flinke onweer. Gelukkig houdt het ook een keer op en wat krijg je dan: hele mooie regenbogen!

Echt super om dit natuurschoon te bewonderen! En dat God opnieuw tegen ons mensen zegt: Ik ben Trouw. Vertrouw op Mij. Vestig je Hoop op Mij. Ik ben met je, het komt goed!

Immoraliteit - onmacht - gezelligheid

Vanmorgen bleek dat afgelopen weekend een aantal meiden hun lichaam hadden aangeboden op straat. 'Gewoon' om uit te dagen, een beetje te spelen, de groepsleiding te stangen, aandacht te krijgen. Nee, ze bedoelden er verder niks mee hoor (hun woorden). ONGELOFELIJK! Ongelofelijk in de zin dat ze zo weinig waardigheid bezitten, zo weinig grenzen kennen, zich zo weinig geliefd voelen, en dat ze zich dan zo laten gaan en op die manier aandacht zoeken.

Vervolgens zit je te lunchen en hoor je de buurvrouw boos zijn op haar zoon en hoor je haar schreeuwen: 'ik maak je dood'. Enkel omdat hij zijn huiswerk niet goed heeft gemaakt. Wat een onmacht. Hoe verschrikkelijk als je je moeder dit hoort zeggen. En dan ben je een jaar of acht hè....

Mijn hart voelt zwaar terwijl ik dit schrijf. Wat een ellende. Het is moeilijk. Het doet pijn. En ik laat het ook pijn doen. Ik wil dit onrecht voelen omdat ik geloof dat Gods hart ook huilt om dit alles.
En God wil herstel brengen! God kan herstel brengen, ook daar waar het menselijk gezien niet mogelijk is! Ik hoop echt dat deze meiden steeds meer tot herstel gaan komen. Steeds meer hun identiteit gaan ontdekken. Sterk zullen worden. Een goede toekomst zullen hebben. En gelukkig zullen zijn! Dit lied zing ik vaak over hen uit:

En ja als je dan met zo'n meisje in gesprek bent, dan is dat pittig en vraagt dat emotioneel veel van je. Maar dat geeft niet, want gelukkig zijn er ook dagen dat ik me weer even op kan laden. Zo ook afgelopen zondag toen ik samen met Annelies naar Belo Horizonte ging. Een miljoenenstad op ongeveer een uur rijden van Itabirito. Een dagje heerlijk Nederlands kletsen, wat praktische spullen voor in huis scoren: koekenpan en wasmand ;) en eten dat hier niet verkrijgbaar is: muesli, volkorenmeel en rozijnen. En ook nog een pasta als lunch. Als een kind zo blij. En dan voel ik me dankbaar dat ik er even een dagje op uit kan, kan ontspannen en dan weer fris de nieuwe week in!

Even moed verzamelen....

Om deze leuke maar drukke markt op te gaan :) 

Huh? Vast iemand die zich klaarmaakte
als levend-standbeeld, grapte ik

Jahoor....zo'n 20 m verderop stond ie. Vermakelijk trouwens om
 erachter te staan en alle gezichten van voorbijgangers
te bekijken. Met name kinderen zijn erg grappig!

Even lekker bijkomen!

Zon zon zondag!

Als je een paar weken alsmaar doorgaat en je hebt dan vervolgens een dagje vrij, dan snap je weer waarom God bedacht heeft dat een mens na 6 dagen werken een dag rust nodig heeft! Niet dat ik denk dat het perse de zondag hoeft te zijn, als je maar een dag hebt waarop je even helemaal niets hoeft.

Vandaag kwam het wel zo uit dat ik - op zondag- een heerlijke vrije dag had. En wat geniet ik ervan! Even helemaal tot rust komen, lekker een boek lezen, siësta houden en genieten van een door mijn huisgenootje gemaakte lunch!
En omdat je dan even niks van jezelf hoeft, doe je uiteindelijk toch ook weer een hoop, een wasje draaien, de gordijntjes voor in de keuken naaien, verfspullen opruimen, oh en zelfs net de vloer van de badkamer schoongemaakt. Alles lekker op m'n dooie akkertje en tussen door weer even verder lezen in mijn boek :) En vanavond ga ik voor het eerst een kerk hier in Itabirito bezoeken, heb er zin in!

Maar wat rennen we toch vaak maar door hè als mensen?! We moeten en willen zoveel volgens onszelf en anderen. We gaan van het een naar het ander en zijn alleen maar bezig met DOEN. Misschien omdat men het van ons verwacht, misschien om anderen te helpen, misschien om te vluchten en niet te hoeven nadenken. Er zijn zoveel redenen te bedenken, goeie redenen ook. Maar toch, uiteindelijk geloof ik dat we als mens gemaakt zijn om te ZIJN. Zijn wie we Zijn. Zijn bij God. Zijn met God. Te Zijn voor een ander. En natuurlijk ontkom je niet aan Doen, maar het zou een gevolg moeten zijn vanuit een Zijn. Zodat we gaan Doen vanuit Gods Rust en met Zijn Kracht.
En dan:

wie hoopt op de HEER krijgt nieuwe kracht:

hij slaat zijn vleugels uit als een adelaar,

hij loopt, maar wordt niet moe,

hij rent, maar raakt niet uitgeput. 

(Jesaja 40:31)

Zou het niet mooi zijn, dat als we steeds maar gaan leven vanuit wat God ons geeft en dan pas gaan doen en uitdelen, we dus niet meer moe en uitgeput raken wanneer we rondrennen?! Dan wordt een rustdag niet meer een laatste dag van de week -omdat je helemaal uitgeteld bent-, maar dan wordt de rustdag een eerste dag van de week -omdat je begint met ontvangen.