De boel eens even regelen of.....

Er zijn van die momenten dat ik geneigd ben om de boel eens even te regelen. Dan ben ik het ergens niet mee eens, duren dingen te lang of denk ik dat bepaalde acties de boel wel zal verhelderen of zal stimuleren. Die neiging heb ik nu. Maar gelukkig, voordat ik die ene mail getypt had of dat ene telefoontje gepleegd had, bracht God deze tekst in mijn gedachten:

'Vertrouw op de HEER met heel je hart, steun niet op eigen inzicht. Denk aan Hem bij alles wat je doet,

dan baant Hij voor jou de weg.' (Spreuken 3:5,6)

Ik mag op Hem vertrouwen. Vertrouwen dat Hij weet wat Hij doet. Vertrouwen dat Hij op de juiste tijd Zijn wil zal openbaren en recht zal brengen. Dat Hij de weg zal banen. 

En ik kan wel denken het beter te weten, maar dat is niet zo. Mijn zicht, wijsheid en invloed is zo beperkt. Wat denk ik wel niet? Zou mijn menselijk handelen situaties kunnen verbeteren, recht kunnen brengen? Nee. Het is God die alle Macht, Kracht en Wijsheid heeft en IS. 

En in Zijn genade heeft Hij besloten door ons heen te werken, opdat wij Zijn handen en voeten zijn in deze wereld. Maar dan moeten we daar wel voor open staan en, zoals in dit geval, moet ik mijn eigen ideeën aan de kant zetten en geduld hebben. En dat is niet altijd makkelijk. Het is makkelijker om iets te doen en het gevoel te hebben dat er vooruitgang  is (ook al is dat dan schijn), dan 'stil te zitten' en te wachten op God. 

Wil je met mij meebidden dat God alle ruimte krijgt om te handelen in de situaties die nu spelen?

Ik heb een stukje vlees, ik had een stukje vlees

Op mijn vraag vroeger als kind waarom er geen kinderdag bestond, kreeg ik als antwoord: 'het is al elke dag kinderdag'.  Natuurlijk totaal geen bevredigend antwoord. De kinderen in Brazilie boffen maar, want hier bestaat een nationale kinderdag. Hoe cool is dat? 

En Brazilie zou Brazilie niet zijn als ze er dan niet gelijk ook een week vakantie aan vastplakken. En dus waren de jongens lekker een weekje vrij en gingen we samen met  Joep & Annelies en Vanessa (onze Nederlandse buren) gourmetten. 

Voor de jongens de eerste keer en het was een hele beleving! Annelies en ik hadden op z'n Nederlands, naast vlees,  er ook andere dingen bij gemaakt (pindasaus (!), stokbrood, fruitsalada), maar onze Braziliaantjes wilden natuurlijk alleen maar vlees ;-) En dat vlees werd in hoog tempo op de gourmet gegooid. 

Alles werd angstvallig bewaakt. 

Annelies en ik hadden nog net plek voor een stukkie vlees,
maar ook wij moesten het streng bewaken,
want even niet opletten en je vlees was weg. 

Echt rustig eten zat er dus niet meer in ;-)

Het was echt genieten van het eten en ook van onze tieners, wat zijn ze grappig en hoe heerlijk was het om ze zo te zien genieten!!

Gewoon omdat ze zo leuk zijn;-)

Pauline is helaas weer vertrokken, maar wat blijft zijn hele leuke herinneringen en....een heleboel foto's en filmpjes...Dus hier ook een paar voor jullie, gewoon omdat ze zo leuk zijn, de jongens dan hè!

Aan het einde van een avond Uno-en...
met z'n 3en tegen mij. Wie zal er toch verloren hebben?

Ondanks mijn foute kledingcombi, toch een hele
 lieve foto vind ik zelf

Er werd weer een hoop gegrapt onder het foto's maken...

En nog even een leuke pic van mij en Edvaldo ;-)

Wat kunnen ze toch dansen hè!

Pauline op bezoek!!!

Mijn lieve zusje Pauline is hier in Brazilie!! Heel bijzonder & tegelijkertijd ook zo gewoon en vertrouwd! We genieten volop & ook de jongens vinden het erg leuk om hun tante op bezoek te hebben: 'als zij jouw zus is, dan is ze dus onze tante'. Waarop ik dacht: 'als jij zo denkt, dan zie je mij dus als je moeder' ;-)

Heerlijk kletsen bij een waterval!

We trekken zoveel mogelijk tussen de bedrijven door erop uit & Pauline verwend ons enorm door ons uit te nemen voor een ijsje of een pizza...een echte traktatie hier!!!
Ze heeft al een aantal leuke blogs geschreven (met veel foto's!!!) over haar verblijf, dus voor meer verhalen, check: plienelien.blogspot.com