Van bes tot jam

De combinatie van onbetaalbare jam in de supermarkt en heerlijke bessen die aan de bomen groeien, maakten dat ik voor het eerst in mijn leven zelf jam heb gemaakt! Gelukkig had ik hulp van de jongens, wat een werk! Met gebruik van enkele hulplijnen, waaronder die van moeders in Nederland is het uiteindelijk gelukt. Resultaat: 8 potten jam en een grote ravage in de keuken. Maar na de jam geproefd te hebben, was het al het werk waard ;-)

Even toestemming aan de eigenaar van het landgoed vragen of
we bessen mochten plukken.
(Je zou maar zo wonen...)

Ik ben mijn hoogtevrees echt kwijt, want zie maar
ook ik sta op de brug 

Het mag. Gewapend met 2 emmers gaan we op pad.

En zo groeien de bessen, aan de stam.
Plukt wel makkelijk!  

Edvaldo klimt zelfs in de boom.

Ik blijf toch liever met beide benen op de grond.

Italo eet ze liever gelijk op ;-)

Daar sta je dan: midden in de bushbush voor de grootste bessen. 

Nee, hier zitten geen pepernoten in.
De emmers vol, dus een kleed gepakt dat nog in de auto lag. 

Edison, de broer van Edvaldo was ook mee.

Na het plukken voor de jam, staat iedereen op
z'n dooieakkertje nog wat te plukken om op te eten. 

Eenmaal thuis, toch wel erg veel bessen
die gewassen moeten worden.

Dus eerst maar 'even' sorteren....

Dan volgt het smerige werkje:
het uitknijpen van het sap.

Hier de schillen.

En hier al het sap...

Op het vuur met veel suiker: hoorde beetje
te laat dat de verhouding is: 1 kilo vruchten,
1 kilo suiker...maar het is goed gekomen!

Daar staan ze dan: op z'n kop,
zodat het vacuüm getrokken wordt.

 Een hele belevenis en achteraf best leuk! Nu lekker smullen van de jam (al heb ik teveel mensen een potje beloofd) Wie weet volgend jaar weer;-)