Ik weet dat 'geduld' en 'zachtmoedigheid' vruchten van de Geest zijn en het is goed als die in grote mate aanwezig zijn in ons leven, maar soms....
Soms maak ik me boos.
Dan accepteer ik het onrecht niet langer.
Helaas word ik dagelijks geconfronteerd met heel veel onrecht, want het gaat niet alleen om de makelaar (dit was trouwens niet de eerste keer dat ze ons iets anders hebben voorgehouden).
Ik word geconfronteerd met meisjes van 9 en 10 jaar die 6 uur per dag werken in een bar voor 30 euro per maand. Dat maakt me boos.
Ik word geconfronteerd met een gezin met 5 kinderen die geeneens een wc hebben in huis en waarvan de ouders daar geen prioriteit aan geven. Dat maakt me boos.
Ik word geconfronteerd met kinderen die de hele dag nog niks gegeten hebben, omdat het eten thuis op was. Dat maakt me boos.
Ik word geconfronteerd met de bussen die hier in de wijk nauwelijks gaan en die zich niet aan de tijden houden als ze gaan. Dat maakt me boos.
Ik word geconfronteerd met kinderen die thuis niet gestimuleerd worden in hun ontwikkeling, geen speelgoed hebben, geen aandacht krijgen en dus enorm achterlopen. Dat maakt me boos.
Ik vind het soms veel waarmee ik dagelijks geconfronteerd word.
Soms zou ik gewoon graag even alles willen negeren. Zou ik willen dat ik mijn schouders onverschillig op kon halen als ik geconfronteerd word met de ellende van de ander, of als een makelaar mij voor de kosten wil laten opdraaien die niet van mij zijn. Gewoon, bijvoorbeeld omdat je niet je laatste geld aan de huur aan het uitgeven bent en ach wat maakt dan die paar tientjes meer of minder uit.
Uiteindelijk geloof ik dat ook dit stukje deel uit maakt van de taak die God mij hier gegeven heeft. Want door mij boos te maken over iets, kan ik in beweging komen en verandering brengen.
Verandering brengen door op mijn knieën te gaan en deze mensen en situaties bij God brengen, Die uiteindelijk onze gerechtigheid is.
Verandering brengen door mijn mond open te doen en mensen op die manier bewust te maken van hun onrechtvaardigheid en hun geweten te laten spreken.
Verandering brengen door instanties in te schakelen die achter de kinderarbeid en -uitbuiting gaan.
Verandering brengen door mijn huis open te stellen voor de kinderen, zodat zij letterlijk naar de wc kunnen gaan, kunnen spelen met het educatieve speelgoed dat ik hier heb en zij een maaltijd binnen krijgen.
Klinkt allemaal mooi hè, en dat is het ook echt. Ik voel me bevoorrecht dat ik dit mag doen, het geeft veel voldoening...
...maar weet je, vaak is het ook: ZUCHT.
In de zending zijn is niet alleen maar mooi, leuk en gezellig...Het is ook heel veel strijd en daar word ik weleens moe van.
Gelukkig mag ik mijn ogen op Jezus gericht houden, die altijd mijn Hoop is, die al het onrecht overwonnen heeft aan het kruis!
