Reunie!

Afgelopen zondag maakte Germano kennis met de jongens uit Itabirito en voor mij was het een reünie. Een reünie met de drie jongens voor wie ik een jaar gezorgd heb toen ik naar Brazilie kwam.
Hoewel ik Edvaldo pas nog hier te logeren had, had ik Italo en Yuri al meer dan een jaar niet gezien.

Het ging allemaal nogal spontaan en terwijl we al gearriveerd waren, kregen we uiteindelijk ook Italo te pakken en konden we hem uitnodigen en warempel hij stond even later nog op de stoep ook.

Ik ben echt trots op deze 3 gasten! Ze doen het ongelofelijk goed; 18 jaar, fulltime aan het werk, 's avonds aan het studeren en dat terwijl ze op zichzelf wonen en dus alles zelf moeten regelen!

Het leek me dan ook dat ze het vast wel lekker zouden vinden als ik weer eens voor ze zou koken, dus had ik mijn koeltas volgeladen met eten om daar mexicaanse tortilla's klaar te maken.

Na wat over en weer geregel, toch maar koken in het studentenhuis van Edvaldo. Hoewel hij een uitstekende gastheer was, moesten we toch echt eerst een lap door de keuken halen, voordat ik er kon koken. Tja, een studentenhuis he...

Gelukkig bedacht ik tijdens het toetje om foto's te maken ;-)

En terwijl ik het aanrecht stond te boenen en Edvaldo de vaat wegwerkte, waarbij hij wel even wilde benoemen dat hij alleen maar meehielp, zodat het eten eerder klaar zou zijn haha, hadden we wat toffe gesprekken.

Ondanks dat hij zich heel goed redt, merkte ik dat hij het best wel fijn vond om even iemand te hebben om mee te praten en die even mee hielp met het huishouden. Hij maakte zelfs zijn bed op, want ja dat deed hij niet meer, als toch niemand langskwam, waarom zou je dat dan doen was zijn logische redenatie. Ik vond het fijn dat ik er weer even voor hem kon zijn.

Toen de keuken schoon was en het eten stond te pruttelen, viste ik uit een kast nog het tafelkleed dat ik indertijd genaaid had. Terwijl ik ermee naar de kamer loop, beginnen de jongens spontaan de tafel leeg te maken, tjonge dat had ik nog niet meegemaakt. Stoelen worden overal vandaan gevist en zo zitten we ineens met z'n allen als vanouds aan tafel.
Wat ook vanouds is, is al het gekeet aan tafel. Ik zit er stilletjes van te genieten...Ook Germano heeft het leuk met de jongens!

Yuri woont inmiddels samen met zijn vriendinnetje,
wat hem erg goed doet. 

Hoe het contact nu met de jongens is, is voor mij een Godswonder. Het laat me zien, dat Gods genade altijd groter is en altijd genoeg. Het laat me zien dat werkelijk, wat God samengebracht heeft een mens niet zal scheiden. Ook zorg ik nu niet meer voor ze, we hebben een band en die is goed.