woensdag 16 april 2014

Een middag die even anders loopt

'Juf, juf', roept een klein meisje van een jaar of 5 als ik langs loop. 'Wanneer mag ik bij jou komen spelen?'
Het is een van de kinderen ik tijdens de verkenningsfase van de wijk een half jaar geleden heb ontmoet en ze is me blijkbaar niet vergeten. Ik ben echter op weg naar de school, om daar met een groepje kinderen te werken. Ik leg haar dus uit dat het vandaag niet kan, maar dat ik haar binnenkort een keertje zal komen ophalen om te komen spelen in mijn speelkamer.

Eenmaal bij de school aangekomen, blijkt dat er vandaag geen les is. Waarom begrijp ik niet helemaal, maar goed, ik ga dus maar weer terug naar huis. Ondertussen bedenk ik wat ik nu allemaal kan gaan doen, nu ik al een aantal weken hard bezig ben to-do lijsten af te werken. Dan schiet dat meisje weer door mijn hoofd. Ik heb nu in principe wel tijd. Maar eerlijk gezegd heb ik er niet veel zin in, liever een ander keertje. Hopelijk is ze niet meer op straat en weet ze ook niet dat ik niet op school ben.
Maar dan lijkt de Heilige Geest mij aan te sporen om het meisje wel uit te nodigen.
Ok dan.
En ja hoor, daar is ze, nog steeds op straat. Ze begint te stralen als ze me ziet en hoort dat ze mee mag. Ze neemt me mee naar haar huis. Het is er vies en vol en donker. Achter in een kamertje liggen haar opa en oma te slapen en ik vraag hun toestemming. Het is prima. Ze nodigt nog een vriendinnetje uit om mee te gaan en dan klimmen we verder de berg op naar mijn huis.

'Ohhhh', klinkt het als ze de speelkamer zien. Zoveel speelgoed hebben ze nog nooit gezien. Ze beginnen met alles tegelijk te spelen en weten niet eens wat wat is. Heerlijk om te zien!
Na een uurtje gaat de deurbel. 3 jongens staan voor de deur, waarvan 1 jongen die op school in mijn groepje zit. Of de meisjes hier zijn en of ze ook mogen komen spelen.
Het wordt dus een gezellige boel! Hoewel ze nog veel langer willen blijven, breng ik ze na 2 uur weer terug.

Ik ben opnieuw stilgezet door het feit dat we als mensen altijd de keuze hebben of we ons willen laten leiden door de Heilige Geest of door onze eigen plannen. Soms is het lastig om je eigen plannen en voorkeuren los te laten, maar datgene wat de Heilige Geest voor je in petto heeft, is zoveel beter! Ik heb uiteindelijk een fantastische middag gehad, ook al betekent het dat mijn to-do lijst nog net zo lang is!



 

1 opmerking:

  1. mooi getuigenis Lonneke. En helemaal waar, als we ons laten leiden door Hem krijg je hele mooie dingen te zien. Niet altijd hetgeen je zelf in gedachten had maar achteraf gezien zoveel beter. Jurrian

    BeantwoordenVerwijderen