Veilig aangekomen!

Ja, zo was het: het warme en vochtige klimaat, de huizen, de geuren van de lunch die al om 10uur het huis vult, de portugese taal en de warme mensen. Het voelt goed deze herkenning en het besef dat ik eindelijk weer terug ben!

Het was nogal een turbulent vertrek met de laatste dagen thuis veel last van duizeligheid. Gelukkig heb ik met de hulp van Annet (wat moet ik toch zonder jou) toch op tijd mn tas in kunnen pakken.
Na wat laatste duizelingen op schiphol, een goeie vlucht gehad. Ik had zelfs geen last van mijn oren! Het was een groot avontuur, waarin ik echt moest vasthouden aan de waarheid & vertrouwen op wat ik geloof; namelijk dat God voor mij zorgt, mij beschermt en naast me staat, juist wanneer de omstandigheden zwaar zijn. En Hij heeft wederom zijn trouw bewezen & ik heb weer een hoop geleerd.

En dan is het nu tijd voor vakantie! We zitten in een mooi huis op slechts een paar meter van zee. Ik ben nu net terug van een heerlijke strandwandeling in de avond op blote voeten, ondertussen natuurlijk nog steeds in een hempje lopend, want afkoelen doet het niet.
Vandaag heb ik al de nodige spelletjes gespeeld met de jongens (Er wonen 6 jongens in Casa Lar in de leeftijd van 10-19 jaar). Erg leuk & het portugees komt weer razend snel terug. Mede dankzij de jongens die mij voortdurend nieuwe woorden leren. Zij vermaken zich hier ook opperbest. Eën jongen ziet nu voor het eerst de zee en ze zijn er dan ook de hele dag te vinden; zwemmend dan wel vissend met slechts een visdraad en een schelp als aas. En ze hebben nog beet ook, dus heb m'n eerste vis hier al gegeten.

Ik hoop binnenkort de eerste foto's te posten, want daar is het internet nu te traag voor...

Tchau!